پویا بیاتی آرام جانم

آرامِ جانم
نگو خداحافظ
من نمی توانم
بدونِ تو من
بارانِ بی اَمانَم
من از غَمَت می پوسم
اگر زنده بمانم
من دوستَت دارم از اَعماقِ وجودم
من از همان آغاز ، حیرانِ تو بودم
میخواهمت ، من با تمامِ تار و پودم
دار و ندارم ، هستی ام ، بود و نبودم
تو
شدی تمام سرنوشتم
بمان که با تو در بهشتم
نوشتم عاشقم نوشتم دردت به جانم
من
به چشم شاعرت دچارم
تویی غرورم و قرارم
بمان همیشه در کنارم ای مهربانم
بگو دردت به جانم ، خسته ای یا دلشکسته
بگو از آن غمی که گوشه ی چشمت نشسته
نخواه از دیدنِ اندوهِ تو ، آزُرده باشم
ببارد ابر چشمانت ؟! مَگر من مُرده باشم
تو
شدی تمام سرنوشتم
بمان که با تو در بهشتم
نوشتم عاشقم نوشتم دردت به جانم
من
به چشم شاعرت دچارم
تویی غرورم و قرارم
بمان همیشه در کنارم ای مهربانم