حمید علایی مهمون ناخونده

غم اومده خونه ی من انگشت بر در میزنه
مهمون ناخونده ی من هر شب به من سر میزنه
این غمه که در میزنه دلم براش پر میزنه
مهمون ناخونده ی من هر شب به من سر میزنه
زندگی زندون منه بعد از خدا گواه من
چشمای گرون منه .. !
ای غم بیا ای غم بیا خوش اومدی خونه ی من
یه وقت نشه هوس کنی بری خونه ی یار من
دل کوچیکش جای تو نیست خونه تو دل منه
جای تو ای غم همیشه در قلب و محفل منه