پویا بیاتی گذشته ها

منو تنها بِذارین ، با دِلَم و حالِ خرابم
به غَمِش قَسَم شَبی نیست ، که بی گِریه بِخوابم
مِثِ شَمعی که تنش سوختِه دَر رَنج و عَذابم
یه سوال بی جوابم
به کُدوم شُونِه بدم تِکیِه که دیوار نَباشِه
من کُجا برم که غُربَتِش ، رو تِکرار نَباشِه
کاشکی آدَم به گُذَشتِه ها بِدِهکار نَباشه
غَمی دَر کار نباشه
اگه آهم اگه دودم اگه شمعم اگه عودم
داره ذره ذره با حوصله می سوزه وجودم
اگه خاکم اگه سنگم اگه موجم اگه رودم
من یه آهنگ قدیمیِ پر از خاطره بودم