سیامک عباسی جمعیت تنها

برم گردون
به اون آغوش بی‌منت برم گردون
به بوسه، عشق، امنیت برم گردون
تو که دنیا رو پنهون کردی تو قلبت
به جمعیت برم گردون
منو از رنج تنهاییم راحت کن
به این قلب ترک خورده محبت کن
تو که تنهایی‌مو دیدی،
خدا تنهاتره یا من؟
قضاوت کن، قضاوت کن!
واسه این کشتی تا خرخره تو گل یه کاری کن
برای این نهنگ عاشق ساحل یه کاری کن
که مثل ماهی تو تنگ شکسته داره می‌میره
واسه این دل یه کاری کن
واسه این قاصدک که خونه رو گم کرده طوفان باش
واسه این بره‌ی ترسوی تنها عید قربان باش
جوونی‌مو بدزد و آرزوهامو عقب بنداز
ایران باش
یا بی‌رحمانه از هرچی که مونده ناامیدم کن
یا پشت پیرهنت از چشم دنیا ناپدیدم کن
قسم خورده‌م تو آغوشت بمیرم
روسفیدم کن
مث پروانه‌ای که پیله‌ رو با دیدن ابرا رها کرده
به من برگرد
مث یه قطره که از کوه تا دریا شنا کرده
به من برگرد
مث اونی که رفته اما دیده اشتبا کرده
به من برگرد
با یه بوسه
بدون واهمه
شفاف
بی‌پرده