رضا یزدانی خاطره ی عشق

بغض من بود و صد افسوس که باروت نبود
سرنوشت دل عاشق به تو مربوط نبود
من بدون تو مسافر قطاری بودم
که در اندیشه‌ی ریل و سفر و سوت نبود!
وای اگر عشق تو با رفتن تو کم نشود
وای اگر در غم تو گریه فراهم نشود
وای اگر خاطره‌ی عشق رهایم نکند
کاش چشمم گله از خاطره‌هایم نکند
چشم من با همه‌ی شهر گلاویز شده
خانه‌ام بی تو روایت‌گره پاییز شده
من وطن باشم اگر، چشم تو چنگیز شده!
از غمت خنده‌ی من نیز غم‌انگیز شده!
وای اگر عشق تو با رفتن تو کم نشود
وای اگر در غم تو گریه فراهم نشود
وای اگر خاطره‌ی عشق رهایم نکند
کاش چشمم گله از خاطره‌هایم نکند