شایان بیاتی خستم

یه‌جوری شده حال روحیم خراب
آینده رو میبینم سراب
به جایی رسیدم الان که‌حتی با تراپی نمیگیرم جواب
از هدفام میکنم فرار
خدا نبود این قرار
گفتی پرو بالت میشم
بگیر دستمو دستتو از جیبت درار
پاتوقم شده کنج اتاقم
شب پای کارم صبح ها میخوابم
این زندگی نیست واسه آدم
جوونم ولی از تو‌تیکه‌پارم
اینجا زندگی قفله
قیمت جوونی ارزونه مفته
میگن با زمان درست میشه
لعنت به اونی که گفته
من دیگه خستم دیگه خستم نه‌دیگه‌نمیکشم
آخه حق من نبود تو‌جوونی‌پیر بشم
دیگه‌هیچ ستاره ای نیست توی آسمون شهر
همه آرزوهاشون شده مثل سوخته شمع
فکر پروازم‌تو‌این بی بال و پری
قصمون طولانیه سخت عجیب غریب
نه دیگه‌میشه موند و نه میشه نری
بازیچه ی دنیا شدیم خوردیم فریب
من دیگه خستم دیگه خستم نه‌دیگه‌نمیکشم
آخه حق من نبود تو‌جوونی‌پیر بشم
دیگه‌هیچ ستاره ای نیست توی آسمون شهر
همه آرزوهاشون شده مثل سوخته شمع