میلاد علی آبادی خاطره هایت

شب من کی شود از روی تو زیبا
تو بیا تا برود سایه ی غم‌ها
چه شود دل برسد به آرزویش
که تو هم ره بشوی با من تنها
برگرد و بیا مانده بجا حال و هوایت
ای زمزمه ام نام تو و خاطره هایت
با فال تو و یاد تو من مانده ام این دم
ای دلبر من خسته ام از دوری و این غم
دل من خوش از این که می آیی به شبم
من و تو برَسیم پس از این غصه به هم
ای در دل و جان مهر تو و شور رسیدن
زیبایی تو روح مرا می برد از تن
چون موج رها بی تو ندارم دل آرام
آن لحظه خوشا زلف پریشان تو دیدن
دل من خوش از این که می آیی به شبم
من و تو برَسیم پس از این غصه به هم