رضایا و علیف وابسته

ﺷﺒﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻏﺮﻗﻰ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﺎت ﺷﺒﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﭼﺸﺎت ﻧﻤﻴﺎد
ﻛﻰ ﻣﻴﺮﺳﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﺎ ﻳﻪ زﻧﮓ اﻣﺎ ﻛﺎراش ﺑﺎز ﺑﻪ ﭼﺸﺎت ﻧﻤﻴﺎد
ﺟﻠﻮ ﭼﺸﺎت ﺑﻮدم ﻣﻨﻮ ﻧﺪﻳﺪی آﺳﻤﻮﻧﺖ ﺷﺪم ﺑﺎ ﻛﻰ ﭘﺮﻳﺪی
ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻴﺮﺳﻪ ﻳﻪ روز آدم ﺑﻬﻢ ﺗﻮ ﻓﻜﺮﺗﻢ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻢ
ﻧﻤﻴﮕﺬره اﺻﻠﺎ اﻳﻦ روزا ﻧﻤﻴﭙﺮه ﺑﻮی ﻋﻄﺮ ﺗﻮ از اﻳﻦ ﻫﻮا
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﻰ ﺧﺴﺘﻪ ﺗﺮ از ﻛﻞ ﺷﻬﺮم ﻣﻦ ﻓﻜﺮای ﻋﺠﻴﺐ ﺗﻮی ﺳﺮﻣﻦ
ﺷﺒﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻏﺮﻗﻰ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﺎت ﺷﺒﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺧﻮاب ﺑﻪ ﭼﺸﺎت ﻧﻤﻴﺎد
ﻛﻰ ﻣﻴﺮﺳﻮﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﺎ ﻳﻪ زﻧﮓ اﻣﺎ ﻛﺎراش ﺑﺎز ﺑﻪ ﭼﺸﺎت ﻧﻤﻴﺎد