پرواز همای اشارات نظر

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم ده به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندی
حالیا چشم جهانی نگران من و توست 
گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست
این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت
نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هر کجا نامه ی عشق است نشان من و توست
سایه زآتشکده ی ماست فروغ مه و مهر
وای از این آتش روشن که به جان من و توست