نوان پیله

گیرم روت گیرم روت شدی پروانه و من پیلم روت
رفتی گشتی دیدی شبیم نبود نه نبود بگو بین من و تو چی کم بود
چی کم بود بدجوری گیرم روت ...
من جهنمو دیدم تو اون دستای سرد اون دستای سرد بود که منو عوض کرد
وسط این همه غروب بی طلوع منم اگه مثل همه میگفتم دروغ
الان کنار هم حس خوب داشتیم مثل اون اولا تنهام نمیذاشتی
تو رفتی منم و پرسه های شب به همه چی عوض شده باورای من
صدای بارون میندازه یادم سمت من نیستی ولی به تو معتادم
حالا که پر باز کردی حالا که پرواز کردی بگو منو یادت هست