ممرض یار چیش قشنگ

چیشات قد یه دِریانو مشکیش اسمونی
تو‌ حرفم‌میزِنی انگار سیمو‌ آواز میخونی
تو بوی محله های شنبدی دورت پیچیده
ازو گلی بنفشو ری سرت هی میتکونی
حالا یار چیش قِشنگُم بیا دورت میگردُم
مونه پاییز زِده بودُم شدی شاخ و برگُم
حالا یار چیش قِشنگُم گیسو بلندُم
دل بخوی بهت میبازم تو بیا بجنگُم
مو‌ اونجا خونمِن که عطر تو‌ هِواشن
وُ او برق نگاهت نور ستاره هاشِن
مو‌توو کل ای بندر مثلت هیچ جا نِدیدم
که تا چشمُم بت افتاد انگاری پر کیشدُم