مسعود سعیدی فرصت

دست منو محکم بگیر حالا که وقت رفتنه بعد از یه عمری زندگی این کمترین حق منه
دست منو محکم بگیر تا کم نشه از باورم منی که حتی یک نفس عشقت نیوفتاد از سرم
این فرصتو به من ببخش با بی تفاوتی نرو دست منو محکم بگیر خاطره کن این لحظه رو
نشکن دوباره بغضمو نذار ازت خواهش کنم بیا یه کاری کن که من احساس آرامش کنم
کاش واسه این روزای سخت آماده میکردی منو تا لحظه ی خدافظی آسون بگیرم رفتنو
کاشکی میشد تموم عمر سایه ت بمونه رو سرم بدونه تو شک میکنم حتی به زنده بودنم