محمد دست بسته اسیرُتم

از زندگی تو مَی و بَس
بُودَنِ تو یعنی نفس
اَسیرُتِم تو بندِ دل
چقد خَشِن تو این قفس
عشق تو احتیاج اُمِن
بودن تو نیازُمِن
حس خَشِ وجودِ تو
لذت روزگارُمِن
همیشه بیقرارُتِم
حس اَکُنِم کِنارُتِم
تُو دل به جادَه ها بِزن
مُو هَمنشینِ راهُتِم
قشنگ اَبی جهان مُو
با تو که هِسِش جان مُو
تو پر بزن ز بام عشق
فقط تِه آسمان مُو