محمدمهدی سلیمیان مرا بخوان

بهشت من برای تو، جهنمیست در دلت
دو چشم من فدای آن، دو چشم خیسِ خوشکلت
تو از غبار غم بگو ، من از زلالِ آسمان
گلایه کن برای من، ولی کنار من بمان
بمان، بمان، کنار عاشقِ غریبِ بی نشان بمان
بخوان ، بخوان، برای این دلِ نحیفِ نیمه جان بخوان
که بی قرار و خسته ام ، چو قایقی شکسته ام
که در غمت به گِل نشسته ام
کنار شانه ها ی من قدم بزن
امید آخر مرا رقم بزن
بیا و این ترانه را به هم مزن
صدا بزن مرا که بی صدا شدم
نفس بکش مرا که بی هوا شدم
من از زمین و آسمان جدا شدم
بمان، بمان، کنار عاشقِ غریبِ بی نشان بمان
بخوان ، بخوان، برای این دلِ نحیفِ نیمه جان بخوان
که بی قرار و خسته ام ، چو قایقی شکسته ام
که در غمت به گِل نشسته ام