روزبه محیطی لحظه ی دیدار

لحظه ی دیدار کنار تو
یاد قلب بیقرار تو
من دلم افتاد به دام تو
صیدم هر لحظه در شکار تو
مهر تو اندر دلم افتاد
عقل و هوشم رفته است برباد
از شما پنهان نباشد که
حادثه در قلب ما رخ داد
من به گیسویت گرفتارم
تو بیش از این نیازارم
گر نبینم روی ماهت را
زدنیا من صد گله دارم
جان فدای روی ماه تو
چشم و آن طرز نگاه تو
من شدم سرباز قلبت که
تا بمیرم در سپاه تو
میشوم عاشقتر از اینی که هستم
جز تو با هرکس که پیمانی نبستم
گرگ باران دیده ام اما کنارت
اهلی و آرام و بی پروا نشستم