نامشخص
ساعتت زنگ زد و تو پریدی از خواب تو پریدی مثل نرسیدن بی تاب
تو که بخشیدن رو یاد دنیا دادی تو که توو آغوشت خونهی آبادی
رو لبت لبخند و توو نگات پاییزه برگای زرد داره از تنت میریزه
تو داری دور میشی تو که گریه داری شهر بی خاطره رو واسه من میگذاری
تو داری دور میشی من پُر از دلشوره حسرت دل کندن، تا نهایت دوره
رو لبت لبخندو توو چشات پاییزه برگای زرد داره از تنت میریزه
ساعتت زنگ زد و تو پریدی از بوم تو پریدی از این شبِ گیج و مسموم
من دلیل موندنت نتونستم باشم حتی وقت رفتنت نتونستم پاشم
رو لبت لبخند، توو چشات پاییزه برگای زرد داره از تنت میریزه
