جواد نیکپور صبر و قرار

هوای خونه از عطر تو لبریز
گل پر پر به موهاش اب داده
من از وقتی که رفتی بغض کردم
همین رفتن به من غم یاد داده
یه وقتا بعد تو تردید کردم
یه وقتایی بدونت کم میارم
چقد سخته نباشی زندگی رو
رو دوش خسته و تنهام بزارم
صبر و قرارم هواتو دارم
تو نیستی پیشم کجا ببارم
صبر و قرارم صبر و قرارم
تو نیستی پیشم که بی قرارم
دارم عاشق میشم تو خونه ی تو
کنار خاطرات پاره پاره
کنار خنده های دست نخورده
کنار گریه هایه نیمه کاره
تموم ساعتایی که نبودی
پر از تمرین برگشتن به خونم
عجیبه حال من وقتی نباشی
چقد خوبه که من عاشق بمونم
صبر و قرارم هواتو دارم
تو نیستی پیشم کجا ببارم
صبر و قرارم صبر و قرارم
تو نیستی پیشم که بی قرارم