امین و امید شهر

وقتی دلت گرفت یاد کسی بیفت که وقت رفتنت دلشوره هاشو گفت
یاد کسی بیفت که باوجود درد دستای سردتو هرگز رها نکرد
قلبم از عشق تو راضی به کم نبود کمتر صدا زدم اسمم نمونه روت
هی زل زدم بهت تا خسته شن چشام اما ندیدنت عادت نشد برام
این شهر از این به بعد جای عجیبیه باور نمیکنی کی عاشق کیه
تو این شلوغیا گم میشه عشقمون یادت نره چقدر گفتم بهت بمون
خواستم کنار تو دیوونگی کنم تو عاشقم بشی من زندگی کنم
دستاتو واکنی گل باشه هر دو مار دوس داشتنه زیاد
این آرزومو کشت این شهر از این به بعد جای عجیبیه
باور نمیکنی کی عاشق کیه