با هر صدایی که شبیهت بود هربار برگشتم اما دستاتو پیدا نکردم
از هرکسی با طعنه هر حرفی شنیدم از توو ترک خوردم ولی لب وا نکردم
از ارتفاع چشم تو افتادم امشب از مردمک هایی که اقیانوس من بود
تاریکه دنیا بعد از این آخه یه روزی چشمای تو زیباترین فانوس من بود
یک لحظه قبل رفتنت برگرد تماشا کن منو
من اشک میریزم که نری اما تو حاشا کن منو
میخوابم هرشب با یه بغض بی اراده غم دارم این روزا فقط تکرار میشم
با اشک توو تنهاییام از هوش میرم با دیدن برگشتنت بیدار میشم