یـاد یار مانده ازش یـادگار بی خبرم از نگار تاب ندارم
آسمان ابریه بی او دگر رفت و شدم جان به سرخواب ندارم
حسرت من بوده او با دل من رو به رو نشد دگر آرزو هیچ ندارم
ماندنم بود به پایش غلط مانده ا قلبم فقط هیچ برا من
جهانم در آن چشم زیبـای او بود
من آنم که عشقش برام آرزو موند
همانم که بی او شدم سر شکسته
پر از شوق پرواز ولی نیست و این پر شکسته
یک شب او را در خوابم دیدم لبخندی روی نقابم دیدم
گفتم با خود ببر این قلبم را دلتنگی‌ هایت عذابم میدن
گفتم یا من را ببر یا تـو بمـان از عشقت اندوهی مانده به جان
رفتی در خوابم سرگردانم بی تاب از این غم بی پایانم