ترانم به تو وصله، حرفم با سه نسله
هفتادو هشتادو شصتیای خسته
اونا که زندگیشون به فنا رفته آهسته
ناکامی و حسرت، اون کشتیِ ما به گل نشسته
اینو میدونم عزیزم روزگار لبامونو دوخته
آش و باز کی خورده، چرا دهن ما سوخته
گذشتمون که داغون ، آینده نامعلوم
پس وقتشه پیک و بزنی تو نسل مظلوم
دلم میخواد داد بزنم، تو سینه فریاد بزنم
پیش همه زار بزنم، سرمو به دیوار بزنم
ازین همه دویدنا، همیشه درجا زدنا،
اون بغض و گریه کردنا، خدارو فریاد بزنم
بگم بریدیم، خوشی ندیدیم
خیلی دویدیم، جایی نرسیدیم
گذشتمون که داغون