محسن یاحقی گله

کنار هر قطره ی اشکم هزار خاطره دفنه
اینقد خاطره داریم که گویی قد یه قرنه
گلوم میسوزه از عشقت عشقی که مثل زهره
ولی بی عشق تو هر دم خنده با لب های من قهره
درسته با منی اما به این بودن نیازارم
تو که حتی با چشماتم نمیگی آه دوستت دارم
اگه گفتی دوست دارم فقط بازی لب هات بود
اگر نه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات
هرچی عشقه توی دنیا من میخواستم مال ما شه
اما تو هیچوقت نذاشتی بینمون غصه نباشه
فکر میکردم که میتونم با تو هم خونه بمونم
نمیدونستم نمیشه آخه بی تو نمیتونم
گله میکنم من از تو از تو که این همه بی رحمی
هزار بار مردم از عشقت تو که هیچوقت نمیفهمی
گله میکنم من از تو از تو که این همه بیرحمی
هزار بار مردم از عشقت تو که هیچوقت نمی فهمی
چشام همزاد اشک و خون دلم همسایه ی آهه
زمونه گرگ و عشق تو شبیه مکر روباهه
شدم چوپان ساده لوح کنار گله ی احساس
چه رسمی داره این گله سر چنگال گرگ دعواس