غم دوری یه طرف درد صبوری یه طرف
اینکه اشکو نمی شه با اشک بشوری یه طرف
چوب عشق،صدا نداشت تنهایی ردِ پا نداشت
دنیا جای زندگی واسه دوتای ما نداشت
جای من زندگی کن جای تو غصه می خورم
و جای من بخند عزیزم من که از گریه پُرم
جای تو بغض می کنم جای خودم درد می کِشَم
جای من برس به رویات بذار تنهاتر بشم
تنهایی آدم می کُشه آینده رو غم می کُشه
تو رو احساس گناه منو که بغضم می کُشه
یه روزی آخر می رسه قلب خودت بهت بگه
چرا پشت پا زدی به حس خوب رابطه؟