احمد سعیدی ماه

باید به هر نحوی شده باشی
خودت می دونی‌ که تو چشمامی
مثل تو و عشقت ببین گشتم‌ نگرد نیست
به هر زبونی که میشد گفتم
که با توأم تا آخر عمرم
تو‌ این شلوغی دستامو ول کنی مُردم
هنوز کلی من آرزو دارم
همه چیزُ می دونی دربارم
که بیشتر از حد تصور تو‌ رو دوست دارم
چی میشه گفت دیگه آخه به تو
چقدر شیک اون نگاه تو
نمیشه چشم برداشت از اون صورت ماه تو
عاشق تو‌ بودن تنها راهه
داشتن تو شبیه خوابه
تو مثل آفتابی که به شهر زمستانی میتابه
ماه جلو تو دیگه ماه نیست
واسه تو مردن اشتباه نیست
بیا بگو که عمر این احساس زیبامون کوتاه نیست